Niech żyją wakacje!

Hurra!!! To już oficjalne - mamy wakacje!!! Nie to, że w tym roku jakoś przesadnie się przepracowywałam (za pieniądze, bo przy dzieciach to i owszem, he…), ale mimo wszystko – mogę bezkarnie nie posyłać dziecka do przedszkola, olać cywilizację i wyemigrować na działkę. Co też właśnie dzisiaj uczyniłam. Ba! Chwilę przed wyemigrowaniem z miasta zdążyłam nawet zaklepać sobie pobyt na rodzinny „urlop” - taki spontan na powitanie wakacji :D :D

Świecące dupki... ;)

Słuchajcie (czytajcie??) - nie uwierzycie!!

Dziś rano, w trakcie robienia śniadanka dla Em. użarł mnie... komar!!! No poważnie!!! Bąbelek może i inne  latające badziewie by mi zrobiło, ale nie dam się oszukać - tak bzyczą tylko komary...! Poza tym go pacłam - były namacalne zwłoki...

W związku z tym, postanowiłam eL. nauczyć rodowej pieśni (powszechnie znanej, rzecz jasna) o komarze właśnie (wersja nasza - nic się nie martwcie - bardzo mocno ocenzurowana...!!!):

"Lata komar w nocy, lata komar w dzień,

ciągle widzę jego maluteńki cień.

A gdy widzisz komara, jak mu dupka świeci,

to mu przywal gazetą, dalej nie poleci."

Rzecz jasna pieśń spotkała się z wielkim uznaniem mej latorośli :D

(oryginał - ten mega +18 tu)

No i przy okazji podzielę się z Wami naszą rodową poezją (zapewne mniej znaną - ale polecam, że ho ho!), z niejakim Księżycem w roli głównej:

"Wyszedł Księżyc z chatki

i narobił w gatki...

Gwiazdki to widziały

i się z niego śmiały...

Księżyc zawstydzony

zgubił kalesony...!

I jak myślicie dzieci

czym on teraz świeci?!?!

- GOŁĄ DUPCIĄ!!!"

Prawda, że urocze? No przyznajcie się, które Was mocniej wzruszyło? :D :D